Constitutioneel eczeem: Hoe ik na 40 jaar mijn huid rust gaf door verder te kijken dan de buitenkant. Herschreven op 4 februari 2026
Mijn leven met constitutioneel eczeem was jarenlang een rollercoaster. Diepe dalen, constante jeuk en een onzekerheid die altijd aanwezig was. Ik schrijf dit nu bewust in de verleden tijd, want na bijna 40 jaar strijd is mijn huidziekte grotendeels verdwenen. In deze blog deel ik mijn persoonlijke ervaring en vertel ik je hoe ik eindelijk vaarwel kon zeggen tegen de ontstekingen.
Mijn strijd met constitutioneel eczeem
Een jeukende start
Als klein meisje begon het in mijn arm- en knieholtes. Ik herinner me de wanhoop van mijn moeder, die met engelengeduld mijn opengekrabde huid verbond. De jeuk was het ergste; een dwingende kracht waar je geen nee tegen kunt zeggen. “Niet krabben,” hoorde ik vaak. Maar wie eczeem heeft, weet dat krabben vaak onbewust gebeurt. Je beschadigt je huid voordat je er erg in hebt.
Het mummie-ritueel in het ziekenhuis
Tot mijn 40ste was “pappen en nat houden” mijn dagelijkse realiteit. Crèmes voor de vochtbalans, hormoonzalven voor acute uitbraken en pillen tegen de jeuk. Na het overlijden van mijn vader bereikte het eczeem een dieptepunt: van mijn hoofdhuid tot mijn tenen was ik één grote ontsteking.
Ik belandde in het ziekenhuis voor een teerbehandeling. Een week lang werd ik elke dag ingesmeerd met dikke, stinkende teer en daarna als een mummie in verband gewikkeld. Het hielp tijdelijk, maar zodra ik weer thuis was, kwam de rode, vurige huid in alle heftigheid terug. De wanhoop was compleet: zou dit ooit overgaan?
Herstel is mogelijk. Je lichaam wacht al die tijd al op de juiste weg
De weg naar natuurlijk herstel van eczeem
Een tijdelijke verhuizing naar Spanje bracht de eerste echte verandering. De combinatie van het milde klimaat en de dagelijkse duik in de helende zee zorgde ervoor dat mijn huid na een maand volledig rustig was. Maar de grootste doorbraak kwam pas later, door een onverwachte wending.
Twaalf jaar geleden kreeg ik de diagnose van een ernstige auto-immuunziekte. Ik weigerde de stempel “chronisch” te accepteren en dook in de wetenschap. Gek genoeg bracht de wetenschap mij het antwoord waar ik al die jaren naar zocht. Ik wilde weten wat ik zélf kon doen aan mijn auto-immuunziekte en kwam zo terecht bij Dr. Sarah Ballantyne (The Paleo Mom). Zij was het levende bewijs: een wetenschapper die haar eigen ernstige huidaandoening simpelweg ‘gezond at’.
Dat was voor mij de doorslag. Als zij haar immuunsysteem kon herprogrammeren met voeding, waarom ik dan niet? Via haar kwam ik uit bij het AIP (Auto-Immuun Protocol). Een methode die niet alleen mijn nieuwe diagnose aanpakte, maar als extra bonus ook mijn 40-jarige strijd tegen eczeem beëindigde.
De darmen en huid kalmeren met het AIP
Ik baseerde mijn aanpak op de wetenschappelijke principes van The Paleo Mom. De grondlegger van het AIP. Hoewel haar werk fantastisch is, merkte ik dat veel mensen (mijzelf inclusief) behoefte hadden aan een Nederlandse vertaling naar onze eigen keuken. Daarom heb ik de AIP-methode vertaald naar recepten met ingrediënten die je gewoon bij de supermarkt om de hoek kunt kopen.
Het resultaat was verbluffend. Niet alleen kwam mijn auto-immuunziekte tot stilstand, maar mijn eczeem, waar ik 40 jaar lang mee had geworsteld, verdween langzaam en bleef weg. Alleen als ik nu teveel eieren of kaas eet, geeft mijn huid een klein signaal. Ik heb de regie weer terug.
Start jouw weg naar een rustige huid
Als ik na 40 jaar mijn voedingspatroon kon veranderen, dan kun jij het ook. Om het je makkelijk te maken, heb ik al mijn kennis en heerlijke recepten gebundeld in mijn nieuwe AIP-kookboek.
In dit boek laat ik je zien hoe je ontstekingen remt zonder dat je het gevoel hebt dat je iets tekortkomt. Geef je huid de rust die het verdient.
