Neuritis Optica: Begint het herstel van je oogzenuw op je bord?
Herschreven op 10 februari 2026
Neuritis optica (een oogzenuwontsteking) is een ingrijpende ervaring. Het tast niet alleen je zicht aan, maar zorgt ook voor onzekerheid. Is het een eenmalig iets, of is er meer aan de hand? In deze blog leg ik uit wat het is, wat de symptomen zijn en waarom mijn neuroloog inmiddels tóch enthousiast is over mijn dieet.
Neuritis optica is een neurologische aandoening waarbij je oogzenuw ontstoken raakt. Het wordt gezien als een immuungemedieerde ziekte: een verzamelnaam voor aandoeningen waarbij je immuunsysteem per ongeluk je eigen lichaam aanvalt.
De oogzenuw kun je zien als de “glasvezelkabel” tussen je oog en je hersenen. De zenuw stuurt signalen door zodat je hersenen beelden kunnen maken. Bij een ontsteking raakt deze kabel beschadigd, waardoor de verbinding hapert. Dit kan leiden tot verlies van gezichtsvermogen in één of beide ogen.
Wat zijn de symptomen van een oogzenuwontsteking?
Vaak beginnen de klachten aan één oog. In beide ogen tegelijk komt gelukkig minder vaak voor, want in één oog is het al ellendig genoeg.
Herken jij deze symptomen?
- Visusverlies: Je ziet minder scherp of kijkt door een dichte mist.
- Witte vlekken: Blinde vlekken in je gezichtsveld (niet te verwarren met visual snow).
- Pijn: Vooral bij het bewegen van je oog of een drukkende pijn in de oogkas.
- Kleurenblindheid: Kleuren lijken flets, vooral de kleur rood is lastig te zien.
- Wazig zicht: Alsof er een vettige laag over je oog zit.
Wanneer moet je naar de arts?
Trek direct aan de bel bij je (huis)arts als je deze klachten herkent. Word je niet serieus genomen? Dring aan op een verwijzing naar een neuroloog of oogarts. Ik heb zelf ervaren hoe het is als een arts je klachten wegwuift, maar vervolgens op de spoedeisende hulp mijn diagnose kreeg. Lees hier mijn verhaal daarover.
Kan het vanzelf overgaan?
Soms verdwijnt de ontsteking na een paar weken vanzelf. Toch kiezen artsen vaak voor een behandeling (meestal een infuus met corticosteroïden). Dit geneest de zenuw niet direct, maar het zorgt er wel voor dat de ontsteking sneller afneemt. Omdat Neuritis Optica vaak een symptoom is van aandoeningen zoals MS of NMOSD, is verder onderzoek altijd belangrijk.
Neuritis Optica: Kan het ook anders?
Een hele tijd geleden zat ik bij mijn neuroloog voor controle. Hij bekeek mijn scans en bleef even stil. Hij leek een interne dialoog te voeren. Uiteindelijk vroeg hij: “Volg je dat ontstekingsremmende dieet (AIP) nog steeds?” Toen ik ja knikte, keek hij opnieuw naar de uitslagen. “Ga daar vooral mee door,” zei hij, “want het brengt je duidelijk ontzettend veel.”
De kracht van het AIP-dieet
Ik volg al jaren een ontstekingsremmend voedingspatroon, zoals het Autoimmuun Protocol (AIP). Door voeding weg te laten die ontstekingen aanjaagt (zoals gluten, zuivel en geraffineerde suikers), geef ik mijn lichaam de rust die het nodig heeft om te herstellen.
Wat ik zo hoopgevend vind, is dat er steeds meer wetenschappelijk bewijs komt dat beschadigde zenuwen wel degelijk kunnen herstellen. Artsen zeiden vroeger vaak dat schade blijvend was, maar onderzoek naar neuroplasticiteit en voeding laat een ander beeld zien.
Ik blijf stabiel en voel me beter dan ooit. Natuurlijk zeg ik altijd: blijf in overleg met je arts. Maar durf ook zelf de regie te pakken. Mijn artsen geloofden er eerst niet in, maar nu moedigen ze me aan.
Ben jij ook al je vleugels aan het uitslaan op voedingsgebied? Ik hoor heel graag jouw ervaringen in de reacties hieronder!
Bronnen:
Onderzoek (2022): The Role of Gut Microbiota in Neuromyelitis Optica Spectrum Disorder – Een diepgaande studie naar de link tussen darmflora en de immuunrespons bij NMOSD.
Influence of Diet on Neuroinflammation – Wetenschappelijke onderbouwing van hoe voeding ontstekingen in het centraal zenuwstelsel kan kalmeren.
The Gut-Eye Axis – De darm-Oog as. Hoe de gezondheid van je darmen direct invloed heeft op je gezichtsvermogen en de gezondheid van je ogen.
Repair Damage that Occurs to the Central Nervous System – Over het herstellen van neurologische schade door middel van het protocol waar het AIP op gebaseerd is.
